شعری در وصف شهید خاتمی

 

 

ز حق خواهم دهد قدرت به ذوقم         که وصف  خاتمی  برگویم از جم

عزیزی  مستعد  و  اهل فرهنگ           و جانبازی شجاع از جبهه و جنگ

یتیمی  بینوا ، چوپان  و  د ر کوه           ز جم  آمد  به شهر  با  رنج و اندوه

چو بر رشد  و تعالی  بود   طالب          به  همت  بر مصائب  گشت  غالب

حسین  با  پشتکار و مرد حق بود           ره   پیشرفت  را  با   زجر  پیمود

به سوی حوزه روی آورد از شوق        به شد  روحانی  برجسته  با  ذوق

به  شیراز  رو  نمود  و  مدتی  قم          نکرد   هرگز   ره   انسانیت    گم

بسی آموخت علم دین  و فرهنگ            ملازم کرد علم  و جبهه  و  جنگ

مدارج  را یکایک   کرد   احراز            تو گویی در وجودش گشت اعجاز

به  دانشگاه  شد  استاد   و مشهور          به همت   فقر را  بنمود    مقهور

شد او قاضی ، دفاع میکر از حق           به   احکام  خدای   حی     مطلق

به جبهه ترکش خمپارهای خورد            بشد جانباز و حسرتا بسی خورد

به    هنگام     نبردی      نابرار            بداد  از  دست  در جبهه    برادر

بر او کرد افتخار بر خویش بالید            به   بدشانسی    خود   بسیار  نالید

که ماند محروم از فیض شهادت            ولی  آخر  نصیبش    شد   سعادت

بداد هشتاد وهفت این واقعه روی             بسوی  کربلا   بنمود  او    روی

به شهر کاظمین  در     انفجاری            رسید  پایان     زمان  بی    قراری

خود  و هجده  زائر جمله زائران            بپیوستند    با    خیل      شهیدان

به فردوس  برین     مأوا  گزیدند            جمال      یار   را    بیپرده   دیدند

نمی گردد   چنین   فیضی   میسر           مگر  آری  بدست  دل  را  ز دلبر

به سان خاتمی ((روحانی )) پاک           که کرد پرواز روحش سوی افلاک

ز حق  صلصال  خوهد  در نهایت          شود  در   راه  این  نیکان هدایت

 

 

 

سراینده : حاج ماندنی صلصال